गहिवरले अवघे पंढरपूर !!!(Poem)

गहिवरले अवघे पंढरपूर !!!



सावळा विठू , उभा कर कटेवरी ठेवुनी
न थकती हि पाऊले , त्याच्या भेटीसाठी धावुनी
पालखी तुकोबाची , अन ज्ञानोबा माउलीची 
जाते भेटीसी रखुमाई विठ्ठलाच्या , बोलत हरिनामाचा गजर
अन भक्त देवाच्या , आई लेकराच्या भेटीने , गहिवरले अवघे पंढरपूर
न कळे आम्हास काय हि ओढ चंद्रभागेची
वाळवंटी दुमदुमे रामकृष्ण हरीचा जयघोष
चातकाला ओढ लागे जशी कृष्ण मेघांची
भक्तीचा विणला जी विठू चरणी जसा रेशीम कोश
बोल न थकले गावून हरिनामाचा गजर
अन भक्त देवाच्या , आई लेकराच्या भेटीने , गहिवरले अवघे पंढरपूर
भाव आणि भक्तीची हि जोड ,
ना कोणता पंथ , ना कोणती जात
विठुरायाच्या चरणी , नाही कसला भेद
धन्य होवी जन्म , जेव्हा विठूमाउलीचा डोईवरी असे हात
भरून आले मन , जेव्हा मनी वाजे हरिनामाचा गजर
अन भक्त देवाच्या , आई लेकराच्या भेटीने , गहिवरले अवघे पंढरपूर
जसे बीज रुजे काळ्या मातीच्या कुशीत
आणि अंकुर येई जन्मास
तसे रुजले हरीभाक्तीचे बीज हृदयात
मिळे समाधान जगण्याचे, लाभे जणू
प्रत्यक्ष ईश्वराचा सहवास
वर्षानुवर्षे पाऊले चालती हि वाट अन साथीला हरिनामाचा गजर
अन भक्त देवाच्या , आई लेकराच्या भेटीने , गहिवरले अवघे पंढरपूर
- शीतल जोशी
Its just a try to write something of this kind . C & C are welcome

Comments

Popular posts from this blog

Our visit to an experimental School- Prayog Bhumi

खिडकीतला पाऊस आणि मी !!!!(Poem/Kavita/Mukta Chhand)

मंगेश पाडगावकर: जगणे शिकवणारा कवी