एक गोष्ट त्यांची पण : भाग ४

भाग ४

"काही नाही ग, आमचे गुपित आहे ते "- निमिष

"पण ते माझ्या बद्दल, म्हणजे माझे नाव आले तुम्ही बोलताना. मला कळलच पहिजे "- इरा

"बर बाई, सांगतो. अग, आकाश मला सांगत होता कि , सांगू का आकाश ?"

"ए अरे निमिष, काय ठरलाय आपले , मग गप्पा बैस न "

"अरे, सांगतो रे , तशी पण ती शेरलॉक ची fan आहे , काळजी नको करो , मी सांगतो तिला , समजून घेईन ती "

"ए आता, पाल्हाळ नका लावू तुम्ही दोघे. निमिष सरळ सांग मला . नाही तर … नाही तर… मी बोलणार नाही,

नको त्या पेक्षा लग्न cancel "

"अग ए, सांगतो बाबा आकाश. अग, आकाश म्हणत होती म्हणजे सांगत होता कि त्याला किती गर्लफ्रेंड आहेस , म्हणजे आता कुणाचा नंबर आहे वगैरे . तुला आवडणार नाही म्हणून तुला सांगत नव्हतो आम्ही "

"अच्छा, म्हणजे दादुला खूप गर्लफ्रेंड आहेत. काय रे तुम्ही मोठे झालात आणि मी बालवाडी छोटा गट का रे अजून”

"म्हणजे , तुला काय म्हण्याचाय "- आकाश

"ए हे बघ आकाश , तुला एखादी मैत्रीण असेल हि , म्हणजे तशी खास किंवा जवळची पण असेल , more than friend वगैरे , पण आता हा विषय नव्हता . आणि यात माझ्या पासून लपवण्या सारखे काय आहे . नसेल सांगायचे तर नको सांगू. मी जाते परत "

"इरा , आता म्हणालीस ना ग कि बालवाडी मध्ये नाहीये आणि अजून तशीच चिडतेस . मीच सांगतो काय झाले , आम्हाला अनुचे आई बाबा भेटले . समोर आले , मग बोलावे लागल"- आकाश

"नेमकी नको ती माणसे भेटतात तुला आणि ज्यांना भेटायला पाहिजेस ते मात्र …"- इरा

"इरा , हा विषय आता इथेच बास. तस पण ‘नमस्कार, कसे आहात?’ इतकाच बोलणे झाले. बर तू इथे कशी आता "- आकाश

"अरे , विनिता मावशीने तुमच्या साठी डबा दिला आहे . ते खावून घ्या आणि आराम करा जरा . मग परत येते मी , जमले तर आई बाबा पण येतील "

इरा गेली . निमिष ला वाटले कि आकाश नि खरे सांगितले , पण किती शांत पणे आणि विषय हि बदलला , पण ते आता भेटायला नको होते . आता त्याच्या डोक्यात परत , अनु , ठरलेले आणि मोडलेले लग्न , आणि सगळेच दुष्ट चक्र . हा इरा पासून काही सुद्धा लपवून ठेवत नाही , पण अनु बद्दल चे त्याचे गुपित मात्र त्याने लपवून ठेवले आहे . आणि कुणालाच ते इराला सांगता येणार नाही . त्या भाबड्या पोरीला एक प्रकारे आपण फसवतो आहे का ? पण तिच्या आणि आपल्या सगळ्यांच्या हिताचे आणि सुखाचे आहे ते.

निमिष चे खरे होते, अनु चे आई बाबा भेटले आणि आकाश भूतकाळात गेला म्हणजे ओढला गेला . त्याच्या आवडीचे पदार्थ असूनही , त्या चवी पेक्षा , आठवणीची चव कटू होती बहुतेक

अनु , आकाश आणि निमिष वर्ग मित्र . म्हणजे अनु तशी त्यांची काही खास मैत्रीण नव्हती. पण मैत्रीण होती. तिला आकाश आवडत होता आणि तिला बरोबर माहित होते कि आकाश ला आपल्या बद्द्दल अगदी आपणहून प्रेम नाही जाणवले तरी त्याला कसे आपलेसे करायचे ते . तशी ती हुशार होती, महत्वाकांक्षी होती, आणि चांगली होती , सगळ्यांच्यात मिळून मिसळून . आकाश च्या घरी तिचे येणे - जाणे होते आणि आकाशाच्या आईची ती fan होती . तिला त्यांच्या सारखे डॉक्टर व्ह्यायचे होते. आकाशच्या घरी पण ती छान मिसळलि होती . आकाशाचे आई बाबा , आजी आणि इराला पण ती आवडायची . पण आकाशच्या मनात काय होते ते मात्र तिला कळत नव्हते. तिने पण ठरवले कि आधी शिक्षण आणि मग बघू. आकाशाला डॉक्टर व्हायचे कि नाही हे पण तिला माहित नव्हते. खर तर आकाश - निमिष -इरा हे त्रिकुट होता आणि ते त्याचा चौकोन करायला तयार नव्हते, म्हणजे मुद्दामून नाही , पण त्यांचे गुळ पीठ छान जमले होते म्हणून अनुला घुसखोरी करता येत नव्हती. अनुच्या गप्पा असायच्या, पण आकशापेक्षा इरा सोबत किंवा आकाशाच्या आई सोबत

"अनु, तुला पण डॉक्टर च व्हायचे आहे न ग ?"- शाळेत जाणारी इरा, अनुला विचारात होती

"हो ,. आणि मला पण म्हणजे तुझा दादू पण डॉक्टर होणार वाटते "

"त्याचे तसे ठरले नाहीये अजून, पण माझे ठरलय , मी डॉक्टर होणार आणि अगदी आई सारखीच. दादू म्हणतो मला कि तू काय बाई होशील , हुशार आहेस "

"मग आहेसच कि तू हुशार, आकाश चे बरोबर आहे "

"खर सांगू का तुला अनु, आकाश जास्त हुशार आहे , त्याचे प्रेम आहे न खूप माझ्या वर , म्हणून त्याला वाटते कि आपली बहिण लई भारी . पण मला ना कधी कधी वाटते त्याच्या सारखे व्हावे . एकदम कुल आणि हुशार आणि मस्त एकदम . :). त्याचे राहू दे, तू डॉक्टर झालीस न कि आमच्या हॉस्पिटललाच ये, मग थोड्या वर्षांनी मी पण येयीन आणि मग मस्त बघ एकदम. रोज भेटू आपण."

"पक्का इरा, नक्की असच करू . आकाश आला तर माझा निरोप सांगशील न त्याला आणि निमिषला पण सांग . चल भेटू परत, बाय "

"हो मी सांगेन त्यांना तुझा निरोप, बाय "

आकाश नि रिसर्चला जायचे ठरवले, आई बाबान विशेष पसंत नव्हते ,पण तेवढी मोकळीक होती त्यांच्या घरात. इराला मात्र आपला भाऊ डॉक्टरच व्हयला हवा होता म्हणजे त्यांना एकत्र practice करता आली असती . निमिषचा घराचा व्यवसाय होता आणि त्याला लहान पण पासून त्यात रस होता, म्हणून त्याने engg ला प्रवेश घेतला . अनु मात्र डॉक्टर च होणार होती आणि तिनी तीच वाट निवडली. पण कसे कुणास ठावूक हे ऋणानुबंध टिकले, मार्ग वेगवेगळे असूनही .

आकाश, पुण्यात येवून जावून असायचा .अनुनि मात्र घरी येणे -जाणे ठेवले होते आणि आकाशला पण ती अधून मधून भेटायची . तिला मनापसून आवडला होता तो आणि हळू हळू हे सगळ्यांच्या लक्षात येत होते . तिच्या आणि आकाशाच्या, आई वडिलांना पण. त्यांना सगळ्यांना हे मान्य होते, आता प्रश्न होता आकाशाचा. त्याला लगेच विचारण्यात अर्थ नव्हता , त्यामुळे कुणीच काही करू शकत नव्हते .

इरा पण बारावी नंतर मेडिकलला गेली. आणि बघता बघता आणि दोन वर्षे निघून गेली. अनुनि आकाशच्या आई ला जोइन केले. आता आकाशाला विचारावे असे सगळ्यांना वाटत होते, पण कसे? म्हणजे आकाशचे काही सांगता येत नाही. त्याचे ठराविक मित्र मंडळ आहे , आणि कुणी मुलगी त्याच्या आयुष्यात नाही , पण अनुबद्दल तो असे काही व्यक्त झाला नाही, असे आकाशच्या आई ला वाटत होते . मग परत इराच मध्ये पडली.

" आई, मी विचारते ग त्याला , हळूच गप्पा मारताना "

"झाले, तू विचारणार म्हणजे , तो आणखी आम्हालाच ओरडेल . इतक्या लहान मुलीचे बघ काय चाललाय , तुमचे लक्षच नाहीये घरात , इरा बघा काय बोलतीय , एवढीशी आहे …. "

"ए आई त्याचे पुरे , आता मला बॉय फ्रेंड असेल अश्या वयात आहे मी , लहान थोडी न आहे . तू नको काळजी करू मी आणि घेते त्याला घोळात. आणि तसा हि त्याला जर दुसरे कुणी आवडत नसेल आणि समज अनु वर त्याचे प्रेम नसेल ,तरी चांगली मुलगी आहे ती , त्यांच्या आवडी निवडी पण सारख्या आहेत आणि आपल्याला आवडते कि ती आणि मला पण पसंत आहे . हवे असेल तर फक्त साखर पुडा करू आता , "

"इरा , तुझी स्क्रिप्ट तयार आहे कि अगदी , आणि मुद्दे सूद . ठीक आहे मी बाबा आणि आजीशी बोलते , तो पर्यंत काही गडबड नको करू . आकाश हो म्हणला तर बराच होईल बाई . मुलगी पण चांगली आहे आणि मला हॉस्पिटल मध्ये पण घरचच माणूस होईल"

"हो न, आणि काही वर्षांनी मी पण असेनच कि, आपण सगळेच घराचे, मस्त. मम्मा , मला न अगदी तुझ्या सारखे व्हायचे आहे, लोक म्हणतील बघ, आई सारखीच आहे अगदी इरा म्हणून "

"इरा, आधी डॉक्टर तो हो मग पुढचे पुढे आणि झोपायला जा आता”

कसे काय माहित पण, इरानी आकाश ला पटवले. म्हणजे तसा तो अनुच्या प्रेमात वगैरे नव्हता, पण अनु चांगली मुलगी होती , तो तिला ओळखत होता आणि मुख्य म्हणजे घरच्यांना पसंत होती. पण त्याला लगेच लग्न करणे शक्य नव्हते. कमीत कमी वर्षभर तरी , पण तो हो म्हणाला.

इरा खूप खुशीत होती. साखरपुड्याची तयारी करायला तिने आईला खूप मदत केली होती. अनु सोबत आणि आकाश सोबत तिने खूप खरेदी पण केली होती. साखरपुडा छान झाला आणि नाते पक्के झाले. आकाश अधून मधून मुंबई हून पुण्यात येत असे . असाच कधी तो आला असताना, काही घटना अश्या घडत गेल्या,

"इरा, चल बाहेर जायचय, तू, मी, अनु आणि निमिष "

"ए तुम्ही जा न, मला नाही जमणार रे. तुमचे काय बाबा, आता तुम्ही सेट आहात. माझे अजून शिक्षणसुद्धा बाकी आहे. खरच नाही जमणार, खूप अभ्यास आहे "

"इरा, तुला विचारून ठरवले होता न , तेव्हा तर नाचत नाचत हो म्हणालीस. आता काय झालाय? तुला बरे वाटतय न?"

"हो रे, वाटतय आणि खर तर मला माझ्या फ्रेंड्स सोबत जायचंय, प्लीज. "

"ठीक आहे, हे बघ निमिषचा पण मेसेज आलाय, नाही जमणार म्हणून. काय यार तुम्ही लोक. इतक्या दिवसांनी आलोय मी आणि तुम्हाला वेळच नाहीये"

"दादू, हे बघ उद्याचा वेळ तुझ्यासाठी. म्हणशील तेवढा. पण आता जा तू. ती अनु वाट बघत असेल,म्हणजे प्यार भरा इंतजार ………। हे झार , लवकर जा आणि तिचा इंतजार खत्म कर "

"इरा, फालतू बडबड बंद कर. उद्या बघतो तुला "

आकाश गेला. इरानिच निमिषला पण बेत cancel करायला सांगितले होते . तिला असे वाटत होते कि दादांनी फक्त अनुला असा पण वेळ द्यावा. आणि तिने तसे आईला बोलून दाखवले आणि आईला लगेच पटले. ती इराला म्हणाली सुद्धा कि मीच आकशाला सांगणार होते. इतके दिवस ठीक होते, आणि तू पण आता मोठी झालीयेस कि तुला पण तुझे जग आहेच कि. आणि एक दिवशी तू पण जाशील कि या घरातून, मग काय करेल हा कि तुझ्या मागून याला पण पाठवयाचे. इरा फक्त हसली, तिला खर तर आकाशला खूप काही सांगायचे होते, आई जरी म्हणाली कि तुझे आता एक वेगळे जग आहे तरी, तरी आकशचे आणि तिचे असे एक वेगळे जग होताच कि . तिला वाटले, आई म्हणेल कि ग असे काही नाही अनुला जसा वेळ देईल तो तसा तुला पण देईल कि आणि आई अलीकडे एक दोन वेळा आपल्याला म्हणाली पण कि तू पण जाशील कि एक दिवस हे घर,सोडून म्हणजे लग्न झाल्यावर . हे काय आता नवीनच , पहिले शिक्षण आणि मग बाकी सगळे, अगदी हॉस्पिटल सुद्धा , असे म्हणणारे आई बाबा , हे काय एकदम . कदाचित दादूचे लग्न ठरल्यामुळे आम्ही मोठे झालोय असे वाटतय त्यांना :)

इरा, बाहेर जावून आली, जेवली आणि झोपायला गेली . आकाश आलेले कळले तिला, पण ती उठली नाही

पण तिला काही अस्पष्ट आवाज ऐकू येत होते, आई आणि आकाशचे . खर तर आकाश इतक्या मोठ्या आवाजात काहीच बोलत नाही, आज काय झालय? काही नाही आईनि परत लग्नाची तारीख वगैरे बोलणी सुरु केली असतील म्हणून वैतागला असेल. सकाळी करते मी मूड ठीक एकदम त्याचा, आणि इरा झोपली

"आई, अनु सांगत होती ते खरय ?"- आकाश

"कशाबद्दल?"

"मी हॉस्पिटलमधल्या बदलांबद्दल बोलतोय आणि तू तिला इतके involve का करून घेतीयेस आतापासून "

"अरे आकाश, असे काय? ती आपलीच तर आहे आता आणि तू पण नाहीयेस. मला आणि बाबांना व्याप नाही झेपत आता आणि आम्हाला बाकीचे कॅम्पस घायला जावे लागते . ते आवडते आम्हाला "

"मान्य, ती आपली आहे, पण होणार आहे आणि विनिता मावशी आहे न , आणि आता एक दोन वर्षात इरा पण येयीलच कि हाताखाली. आणि तुझे काय असे वय झालाय. मला काही पटत नाहीये हे "

"हे बघ , आकाश, विनिता आहेच आणि मान्य कि ती पण घरच्या सारखीच आहे. आणि इरा चे काय रे , ती लहान आहे अजून आणि पुढे PG करणारे कि आणि काही , ते ठरले नाहीये, आणि लग्न होवून दुसरीकडे गेली म्हणजे किंवा कुठे तरी जाईल पहाडात, practice करायला. तिच्या रक्तातच आहे ते ! "

"आई, ठीक आहे, पण दोन वर्ष काय ते कळेलच न आणि लग्न झाले तर ती हॉस्पिटल मध्ये येवूच शकते कि इरा. शेवटी हॉस्पिटल आजोबांचे आहे, ते चालवायला आपले कुणी तरी हवच कि. मला अजून हि असे वाटतय कि अनु नवीन आहे, आणि तिचा स्वभाव चांगला आहे पण थोडा उतावळा आहे आणि महत्वाकांक्षीसुद्धा. तिच्यासाठी हे सगळे नवीन आणि अप्रूप आहे. अजून हि विचार कर आणि एक लक्षात ठेव, माझे आणि इराचे एकाच रक्त आहे , आम्ही पहाडात जावू नाही तर आणि कुठे, आणि ती जाईल तर मी पण जावू शकतो. बाबा किंवा आजी समोर प्लीज हे असे बोलू नको. असो मला काय वाटले ते सांगितले "

"आकाश, तू पराचा कावळा करतोयेस. असे काही नाहीये आणि तुझ्या बोलण्याचा मी विचार करेन आणि इराचे म्हणशील तर मला इतकाच म्हण्याचे आहे कि ती लहान आहे तशी अजून. मुले किती पण मोठी झाली तरी आई साठी लहानच असतात. आणि मुलींची एक वेगळीच काळजी असते आई वडिलांना. तुला नाही कळणार, कारण तू इराचा भाऊ आहेस, आई वडील नाहीस . जावू दे , तू जा आणि झोप आता. तुझे म्हणणे विचारात घेईन मी "

आकाश झोपायला गेला खरा, पण त्याला हे सगळे पटत नव्हते हे खरे. त्याला नेहमीच वर्तमानात जगायला आवडायचे. भूतकाळात तो शिरायचा नाही आणि भविष्य ची काळजी करत जगू नये असे त्याला वाटायचे . अनु त्याला चांगली वाटत होती, पण काही काही गोष्टी मात्र त्याला पटत नव्हत्या. असे वाटत होते कि एखादे गाणे छान आहे, म्हणजे सूर -ताल - लय अगदी सगळे छान आह , पण काही तरी हरवले त्यात. कदाचित भावच उमटत नाही आहेत त्या गाण्यात. अनुच आणि त्याचे नात हि असच होता का कदाचित ?

झरझर सगळा भूतकाळ त्याच्या समोरून सरकत गेला आणि तो वर्तमानात आला . अनुशी लग्न मोडल्याचा दु:ख तर अजिबात नव्हते त्याला आणि पश्चाताप तर अजिबातच नाही. इरासाठी, त्याच्या आयुष्यातला एक निखळ आणि निर्मल प्रेमासमोर आणि आनंदसमोर हे काहीच नव्हते . आजी असती तर तिला सारे कळले असते , आपल्या मनातले. पण असू दे इराला तिचे प्रेम मिळतंय आणि निमिष इराला नक्की जपेल. आपण निम्म्या जबाबदारीतून मुक्त झालो आता, असे वाटले त्याला आणि स्वताशीच हसला तो आणि नकळत त्याने त्याचे आवडते गाणे लावले

" मुस्कराहट सी खिली रहती है आँखों में कही

और पलको पे उजाले से झुके रहते हैं

होंठ कुछ कहते नहीं, कापते होठों पे मगर

कितने खामोश से अफसाने रुके रहते हैं-"