एक गोष्ट त्यांची पण : भाग पाच

भाग पाच

गाणे तर एकीकडे सुरु होते,  कानावर पडत होते पण आत शिरत नव्हते , कारण आठवणीचा कल्लोळ उठला होता. प्रवासामुळे असेल किंवा मानसिक थकव्यामुळे असेल, आकाशच डोळा लागला . आणि किती वेळ गेला काय माहित.  इरा त्याला उठवत होती, अरे एकच दिवसात दोनदा हे स्वप्न.  भारतात आल्यामुळे या स्वप्नाची फ्रिक्वेन्सी वाढली काय ? , 

"अरे ए, उठ ना, आवर .माझाच चुकले तू  आणि निमिष अश्या दोन महान माणसांच्या जीवावर मी लग्न करायचा घाट घातलाय. झोपला तुम्ही दोघे पण निवांत.  उठ, झोपून झोपून बघ कसा मंद झाला आहेस "

"बाप रे, इरा खरच तू आलीयेस "

"म्हणजे आकाश, मी येणारच होते "

"तसे नाही ग , मला वाटले स्वप्न आहे "

'"स्वप्न?"

"हो , पण जावू दे ती एक मोठी स्टोरी आहे.  मी आवरतो पटकन.तुझ्या त्या हिरोला आवरायला सांग " 

"त्याचा क्लास घेवूनच तुला उठवायला आलीये मी, आवरत आलाय त्याचे. मी चहा टाकते पटकन, मग निघू आपण "

आकाश नि पटपट आवरले.  किती तरी दिवसांनी, वर्षांनी इराच्या हातचा चहा प्यायला मिळाला . एक आठवडा इरा आणि एक आठवडा आकाश अशी त्यांची दुपारच्या चहाची वाटणी होती , आणि किती तरी वर्ष तशीच होती . चहा , साखर , दुध , पाणी तेच , पण करणारा बदलला कि चहाचा स्वाद बदलतो , नात्यांचे पण तसाच काही , माणूस बदलला कि दृष्टीकोन बदलला. 

"ऐका ना  मुलानो, पहिले मेनू  \ठरवू ,  अर्धा तास लागेल फार तर आणि आई बाबांनी त्यांच्या सूचना दिल्या आहेत नेहमी प्रमाणे "

"म्हणजे ते येणार नाहीयेत इरा? मला भेटले पण नाहीयेत आल्यापासून "

"एक तर तुला येवून अजून एक दिवस पण होतोच आहे दादू, आणि तिकडे घरी खूप गडबड आहे रे. त्यांना काय झेपतच नाहीये दोघांना. म्हणजे कामाला माणसे  आहेत तशी, पण इतके दिवस , किंवा वर्षे त्यांना काही पाहावे लागत नव्हते  आणि तुझ्या साखरपुड्या पर्यंत आजी  होती, तसे त्यांना काही करावे लागत नव्हते . कसे असते न, माणूस असताना जी जाणीव होत नाही, ती जाणीव तो माणूस नसला कि प्रकर्षाने होते आणि त्या माणसाची उणीव कधीच भरून निघत नाही मग. माझाच बघ न , आजी गेली आणि नंतर तू तिकडे, खूप एकटे वाटायचे घरात. आई बाबा असतात पण तरी ….  असो कदाचित हि जाणीव त्यांना पण झालीये आणि म्हणून मला म्हणाले कि आता आकाश आला आहे तर आमची निम्मी काळजी कमी झाली "

"खरच सांगीति आहेस इरा"

"म्हणजे काय आकाश, अरे त्यांचे खूप प्रेम आहे तुझ्यावर आणि तुलाहि ते माहितीये, पण आईसब्रेक करायला पाहिजे.  ते भेटायला नाही आले, पण तू फोन पण नाही केलास. असू दे मेनू ठरवताना  कर म्हणजे बोलणे पण होईल "

इरा गाडी पार्किंग मधून बाहेर काढायला गेली. आकाश तिच्याकडे बघतच राहिला, मोठी झालीये हि ! तो निमिषाला म्हणाला सुद्धा 

"अरे आमची हि छोटी इरा किती मोठी झालीये रे, एकदम जबाबदार माणसा सारखी , म्हणजे समजूतदार तर ती होतिच पण आता जे बोलली न, एकदम मोठी झालीये असे वाटतंय "

"अरे म्हणून तर लग्न होतंय न तिचे माझ्याशी :), भारी सिलेक्शन आहे माझे "

"कळले, चल "

इरा नि खरच फोन केला घरी, बाबा सोबत बोलली आणि आकाशकडे दिला फोन . तसे क्वचित कधी तरी त्याचा फोन होत असे आई बाबांशी, म्हणजे तोच करायचा , इराचा हट्ट  म्हणून . आकाश नि कामाचे बोलणे केले आणि विचारले कि बाकी तयारी कशी सुरु आहे लग्नाची 

बाबा इतकाच म्हणले "तूच बघ कि एखादे दिवशी घरी येवून "

आकाशला वाटले कि घरी ये म्हणाले, पण लगेच त्याला वाटले कि एखादे दिवशी असे म्हणाले :) , त्याचे च तर घर होते. कदाचित त्यांना घरी ये म्हणायचे होते . आकाशला जर बरे वाटले 

"आता काय इराबाई?"

"आता, दागिने खरेदी आणि उद्या थोडी कपडे खरेदी आहे.  उद्या आई  आणि विनिता मावशी  येणार आहे.  निमिष आईनी काकुना आय मीन मझ्या सासू बाईना पण बोलवले आहे आणि तुम्ही दोघे ठीक १०. ३० ला उद्या तयार राहा.

"ओ ग्रुप लीडर, उद्याचे उद्या.  आजचे आवरू आता.  ए यार आकाश , तुझी बहिण लेडी हिटलर आहे यार"

"अरे मग आता cancel करू लग्न, करू का सांग?"- आकाश 

"अरे  तुम्ही दोघे बहिण भाऊ म्हणजे न, एकाला झाकावे आणि दुसऱ्याला काढावे "

इरा,  आकाश आणि निमिष खरेदीला बाहेर पडले 

"आकाशची चोइस मस्त आहे. माझ्यासाठी किती काय काय आणायचो तो. बाहेर गेला सेमिनारला किंवा कोन्फ़रसला कि माझ्याकडे नवीन वस्तू आलीच "

"बघ बाबा आकाश, हिला पटवायला मी इतके गिफ्ट्स दिले, पण कौतिक नाहीच आमच्या नशिबात"

"अरे, ह्याच्या गिफ्ट्स म्हणजे न आकाश, सगळ्या अतरंगी एकदम. म्हणजे मस्त असायच्या पण विअर्ड असायच्या "

आकाशला खरच परत आठवले, कि आपल्याला इरासाठी काही तरी घ्यायला नेहमीच किती आवडायचे . अगदी लहान पणी तिला कळत नव्हते,  तेव्हा तिचे फ्रॉकसुद्धा माझ्याच आवडीचे असायचे . आई,  इराला हे घे न अशी सारखी भुणभुण असायची आईच्या मागे आणि आई म्हणायची अरे स्वतासाठी पण हट्ट  कर कि कधी तरी.

खरेदी संपवून, जेवण करून निमिष आणि आकाश घरी आले आणि इरा तिच्या घरी परताली 

आकाश  हातात पुस्तक घेवून झोपायच्या तयारीत होता, पण मनात आठवणीचे पुस्तक उघडले होते. त्याला आठवले कि त्याने एकदा इरासाठी हिऱ्याचे कानातले घेतले होते.  त्याच्या सुरवातीच्या कमाईतून. इराला तशी या सगळ्याची आवड कमीच, आपलीच हौस जास्त . पण आपण आणले असले कि इरा आवर्जून वापरायची. आकाशाला पुन्हा जुना संवाद आठवला. दुपारी अर्धी राहिलेली आठवण, जणू मध्यंतर संपल्याप्रमाणे पुन्हा सुरु झाली पुढच्या भागात 

"आकाश, तू नाराज नको होवू. मी बोलेन या विषयावर बाबांशी पण आणि आजी सोबत पण आणि मग आपण ठरवू कि अनुला किती जबाबदारी द्यायची वगैरे. खर तर मुले आई सोबत बायकोच्या हकाक्साठी भांडतात आणि आम्ही देतोय आपणहून,  तर तू "

"आई, तू हे काय नवीन काढले आहेस हक्क वगैरे. आपल्या घरात हि भाषा कधीच नव्हती. जे काही आहे ते आपले सगळ्यांचे आहे न . नशिबानी आणि कर्तृत्वानी या घरात पैसा कधीच कमी नव्हता आणि आपण कुणीच कोत्या मानाने वागलो नाही आहोत. तूच लहानपणी, आम्हाला कधी सुद्धा आमच्यात आणि घरात किंवा हॉस्पिटलमध्ये काम करणरया लोकांच्या मुलांमध्ये फरक करून दिला नाहीस , आणि आता काय हक्क वगैरे , आज हक्क म्ह्णाली आहेस उद्या दुसरे काही "

" आकाश,  ताणू नको . आणि  अनुपण  घरात येयील  मग तिचा काही हक्क असेल कि नाही या वर . "

" आहे न.  मी कुठे नाही म्हणतोय, पण तिला तो हक्क मिळवू दे. ती येवू तर दे, इतकाच माझे म्हणणे आहे. खूप आधी पासून हे असे मला नाही ठीक वाटत . आपल्या घरात जे अहि आहे ते सगळ्यांचे , माझे , तुझे , बाबांचे आणि इराचे सुद्धा. आणि जे माझे हे ते अनुचे आहेच कि. पण म्हणून जे इराचे आहे ते तरी तिला देवू नकोस"

 “आकाश,   तुला काय म्हणायचे आहे?"

"हे बघ, मला हे बोलायाचा होतच तुझ्यासोबत. मी इथे नसताना काही तरी बदललय, म्हणजे माझ्या मागच्या भेटीत आणि आता . म्हणजे नक्की नाही माहित, पण काही तर बदल झाले आहेत असे मला वाटते "

"असे काही नाहीये. पण हो एक गोष्ट म्हणजे , आजी म्हणाली म्हणून मी आणि बाबाबी अनु ला आणि तिच्या घराच्यान, घरातली इतर बऱ्याच  गोष्टींची कल्पना दिली. म्हणजे तसे आज्जीनि त्यांना सांगितले सगळे . आपली आर्थिक परिस्थिती असेल किंवा नातेवाईक आणि बाबाचे लहानपण, तुमचे लहानपण वगिरे  तिचे असे म्हणणे आहे कि मुलीच्या लोकांना सगळे माहित हवे.  आत्या तर तुझी बाहेरच आहे अमेरिकाला ती काय परत यायची नाही.  तुझ्या लग्नालाच येते असे म्हणाली आहे तरी.  आणि काका , त्यांना तर हे जग सोडूनच किती वर्षे झाली . त्यामुळे आता तसे तुझे बाबा आणि तू "

 "आणि इरा आणि तू"

"हो"

"मग काय म्हणाले?”

“ काही नाही , बरे झाले तुम्ही सांगितले असे म्हणाले . मुद्दाम अनु समोरच सांगितले सगळे "

"बरे झाले. पण माझा मुद्दा तो नाहीच आहे आई . "

"अरे काही बदलले नाहीये इकडे, तुझे काही तरीच "

"मग इराची खोली का बदलली आहे?  ती पण काही बोलली नाही मला . म्हणजे मेल मध्ये किंवा फोन वर , तू पण काही बोलली नाहीस "

"ते तू इरालाच विचार न. तीच म्हणाली कि हि खोली मी आणि दादू वापरायचो आणि हि तशी मोठी खोली आहेतर मग मी दुसरी खोली वापरेन.  हि आपण रिनोवेट करू दादू आणि अनुसाठी.  म्हणून ती  आत दुसऱ्या  खोलीत  राहतीये."

"पण मला न विचारता का कारभार करता तुम्ही असले आणि इरा एक लहानच आहे, अक्कल कमी आहे तिला.  पण आई तू तरी  कमीत कमी आकशाला विचारू असे म्हण्याचास कि "

"अरे पण इराच म्हणाली कि दादूला काय विचारायचं, माझे अनुशी बोलणे झाले आहे "

"अनुशी  बोलणे झाले पण.  मला आज अनु काहीच नाही बोलली याबद्दल "

"अरे इतक्या दिवसांनी भेटलास, त्यामुळे बाकीच्या गप्पात राहून गेले असेल "

"तरीच ती, मला काही तरी  होम डेकॉर वगैरे सांगत  होती, पण हे नाही म्हणाली काही . का बरे ? न सांगण्या सारखे काय आहे ?"

"अरे असेल काही तरी तिचे आणि इराचे, कुणी सांगायचे ते.  पण काय रे तू अनुसाठी काही सुद्धा आणत नाहीस . काही तरी घेवून दे तिला. बरे वाटते मुलीना आणि आज काल तर तसा ट्रेंड पण हे "

"हे तू बोलतियेस आई?"

"नाही, तुझ्या बहिणीचा निरोप आहे तुला. मला म्हणाली आई तूच सांग. मी सांगितले तर त्याला परत वाटेल हि काय लहान आहे हिला कळतंय."

"ग पण आई , मध्ये मध्ये मी आणत असतो कि काही तरी, दर वेळी काय . आणि नाही त्या सवयी नको आहेत मला. आणि तसा हि अनु ला काय कमी आहे. मी काही आणले कि हिचे गेस सुरु होतात, कुठून घेतले, किती ग्रैम चे आहे, कोणता ब्रान्ड , किती किंमत आणि ….  अनु खूप ऐशो आरामात वाढली आहे , तिला गिफ्ट दिले तरी काही अप्रूप किंवा कौतुक नाहीये त्याचे, मग मला नाही आवडत "

"अरे असतो एखाद्याचा स्वभाव. आणि आपल्या घरात नेहमीच वेगळे वातावरण होते, पैसे असले तरी. म्हणून तुम्हा मुलांना हे जरा नवीन आहे. पण बाकी ती चांगली आहे "

"हो ग, म्हणून तर मी लग्नाला हो म्हणालो न.  आणि खर आहे एखादी गोष्ट  सोडायला हवी , बाकी दहा चांगल्या असतील तर . मी घेईन उद्या तिच्यासाठी काही तरी . पण खर सांगू इरानि आणि तिने हे रूम चे मला सांगायला हवे होते आणि तू प्लीज परत ते हक्क बिक्क नको बोलू.  मला कसातरीच वाटते "

"ओके बेटा आणि तू झोप आता.  उशीर झालाय "

आकाश नि ठरवले कि उद्या अनुला आणि इराला याबद्दल विचारायचे. सकाळी उठला, इरा मात्र तो उठायच्या आधीच  निघून गेली होती.  खर तर नेहमीपेक्षा ती लवकर का गेली? आणि आज तर सुट्टी आहे हिला आज काय काम निघाले इतके?  पण कुणाला विचारणार, सगळेच बाहेर गेलेले दिसतात. तेवढ्यात फोन वाजला.

"हेलो आकाश"

"हा बोल निमिष"

"अरे इराचा निरोप आहे तुला, ती उद्या सकाळीच परत येयी., तिचे काही तरी काम आहे म्हणून मैत्रिणी सोबत बाहेर गेलीये.  तिने आईला फोन करून सांगितले, तू झोपला होतास म्हणून तुला नाही उठवले म्हणाली"

"हे सगळे तुला कसे कळले?”

“अरे मला वाटेत भेटली, योगायोगाने. मग म्हणाली मित्राला निरोप सांग आणि म्हणाली कबाब मे हड्डी  होवू नकोस. चल ठेवतो आता. जमले तर दुपारी चक्कर टाकतो"

"बर, पण ये शक्यतो. तुझ्याशी थोडे बोलायचे आहे निमिष "

"बर,  बाय "

आकशला काही कळत नव्हते कि इरा कुठे गेली आणि जवळ पास कुठे गेली असेल तर मी पण गेलो असतो कि. उद्या एकाच दिवस आहे मी  हे माहित असून सुद्धा गेली. काल तर म्हणाली मला कि उद्याचा पूर्ण दिवस तुझ्या सोबत.

तेवढ्यात परत फोन वाजला 

"हेलो, अनु बोलतिय " 

 "बोल ग "

"अरे, तुझे आवरले कि इकडेच ये न.  मला पण आई नि आज ऑफ दिलाय हॉस्पिटल मधून. बाहेर जावून येवू , माझी किरकोळ कामे पण आहेत आणि आपल्याला पूर्ण दिवस मिळेल एकत्र "

"येतो मी. पण आई, इरा आणि आता तू पण कुणीच काही सांगत  नाहीये मला. तुमचे तुम्ही काय ठरवताय काय माहित!! "

"अरे, माझा आणि इराचा प्लान होता आजच, तुला सरप्राईज करायचे. पण ती शहाणी स्वतच गायब आहे आता "

"म्हणजे, तुला पण माहित आहे कि ती घरी नाहीये ते."

"हो, अरे मगाशी आईना फोन केला न,  तेव्ह्या त्या म्हणल्या कि इरा सकाळीच बाहेर गेलीय आणि उशीर झाला तर उद्याच येयील बहुधा. मग तू येतोस न? "  

"हो येतो, तासाभरात. "

आकाशला इराचे नसणेच सरप्राईज होते; पण त्याला वाटले कि आता मोठी झालीये ती, स्वताचे पण आयुष्य आहेच कि तिला आणि तेवढी स्पेस तर द्यायली हवी तिला पण. म्हणून तो आवरून अनुला भेटायला गेला

"वाह, अनु छान दिसत आहेस कि एकदम आज."

"म्हणजे, तुला खरच सौंदर्य दृष्टी आहे म्हणायची ."

"अरे म्हणजे काय, इराला विचार माझी आवड चांगली आहे म्हणून तर तिचे सगळी खरेदी माझ्या सोबत असते.  कपड्या पासून अगदी कानातल्या पर्यंत. ए तुझे पण इर्रिंग  छान आहेत, हिऱ्याचे आहेत का ग ?  पण मुंबईला डिझाईन जास्त पाहायला मिळतात. मला आठवते इराला पण मी असेच आणले होते एकदा हिऱ्याचे.  तिला खूप आवडतात ते  "

" हो, म्हणाली मला ती एकदा. आज बघ कसे डिच करून गेली आपल्याला "-अनुनी  विषय बदलला

"असु दे ग. तुझी काय ती काम आटोपली कि आपण जरा खरेदी करू तुझ्यासाठी. काय घायचे ते ठरव "

" वाह, आज काय एकदम मस्त मूड दिसतोय "

"हो आहे खरा"

गाडी चालवताना सहज विषय काढून आकाश नि  अनुला  विचारलाच रूम बद्दल . 

"काय मग अनु, काय काय प्लानिंग रूम सजावटी बद्दल.  इरा नि रूम खाली केलीये. खर तर तिचा फार जीव आहे त्या रूम वर.  म्हणजे तिची घरातली फेवेरेट  जागा आहे ती "

" हो अरे, म्हणजे ती काही बोलली का तुला ?"

"कशाबद्दल ?"

"अरे हेच रूम बद्द्ल "

"नाही,  का ग ?"

"अरे काही नाही, म्हणजे तसे सांगण्या सारखे किंवा न सांगण्या सारखे काहीच नाहीये . काय झाले कि मध्ये मी आपल्या घरी आले होते न , तेव्हा मी आणि अनु गप्पा मारत होतो. तर सहज बोलणे झाले . आजी म्हणत होत्या कि आई-बाबा ची रूम आपण घेवू आणि आई बाबा दुसरऱ्या  बेडरूम मध्ये शिफ्ट होतील. मी म्हणाले कि मला वाटले कि हीच रूम आमची असेल; म्हणजे तुझी रूम तीच आपली नाही का ? कारण तशी ती रूम मोठी आहे आणि छान view  पण आहे . मग इराच म्हणाली कि आवडली असेल हि रूम तर तुम्ही घ्या हि आणि ती शिफ्ट होईल दुसऱ्या रूम मध्ये. तसे पण तुमचे घर इतके मोठे आहे कि, बाकीच्या खोल्या बंदच  असतात. मग इरा म्हणाली कि चेंज  करावे लागेल इंटिरियर, तर मग मी लगेच रूम रिकामी करते  काम सुरु करता येयील. अरे कसली उत्साही आहे ती , लगेच आई बाबाशी बोलून, माझ्या सोबत आली पण  डेकोरेटर कडे आणि काम पण सुरु केले . मला म्हणाली दादूला सांगू नको "

"हं "

"अरे मला वाटले. इरा बोलली असेल तुला "

"नाही तिचे काही बोलणे नाही झाले माझ्याशी तसे.  कारण काल  मी तुला भेटायला आलो आणि सकाळपासून हीच गायब आहे. तसे मी विचारले तिला कि रुम का शिफ्ट केलीस तर मला म्हणाली गम्मत आहे नंतर सांगते. ती काय पण म्हणेल ग, कि तुम्ही हि रूम घ्या वगैरे , तुम्ही कशाला ऐकता  ग तिचे "

"अरे पण आकाश, ती आपणहून म्हणाली आणि मला पण आवडली होती ती रूम आणि आई पण म्हणाल्या कि खोल्या जास्त आणि माणसे कमी.  इराला जिथे हवे तिथे ती राहू शकते आणि तसाही २-३ वर्षांचा तर प्रश्न आहे. इरा कदाचित पीजी करायला बाहेर पण जाईल आणि इथे असली तरी तसे काय बिघडत नाही, इतके मोठे घर आहे. आणि आज न उद्या ती पण लग्न होवून जाईलच कि "

"बाप रे, केवढा पुढचा विचार आणि काय ग सारखे इराच्या लग्नाचे किंवा बाहेर जायचे हे काय काढलाय तुम्ही "

"तुम्ही म्हणजे?"

"तू आणि आई नि. ती पण असाच काही म्हणत होती "

“अरे म्हणजे काय इरा काय अशीच आयुष्यभर सोबत राहणार आहे काय आपल्या? मोठी झालीय ती आता " 

"अरे पण इतकी पण मोठी नाहीये ती. आणि जर तिला लग्नच करायचे नसेल किंवा समजा  तिच्या होणाऱ्या  जोडीदाराकडे त्याचे घर नसेल तर,  ते आपल्या घरात राहू शकतात.  मला तर आवडेल बाबा. मी असाच मुलगा शोधतो तिच्यासाठी. आणि जर तर डॉक्टर  असेल तर प्रश्नच नाही, हॉस्पिटलला पण मदतच होईल न "

"काही पण आकाश, असे कसे होईल? म्हणजे असे नसते कधी ."

"का असे झाले तर काय हरकत आहे. बरे घराचे राहू दे, पण डॉक्टर  असेल तर बरे होईल न , म्हणजे आई बाबांना  काळजी नकोच . तू , इरा आणि तो, म्हणजे आमची परंपरा सुरु राहील "

"हं, तशी आता आईना काळजी नाहीये,  मी जोइन झाल्या पासून "

"ते आहेच ग.  पण तू नवी आहेस न अजून आणि आई बाबा तसे अजून फिजिकली  फिट आहेत  काम करायला. खर तर मी डॉक्टर व्हावे अशी त्यांची इच्छा  होती, पण माझी इच्छा  पण ऐकली त्यांनी. आणि इरा आहेच कि त्यांचे स्वप्न पूर्ण करायला. ती rank होल्डर  आहे.  हुशार, समंजस , आणि संवाद कौशल्यया  गुणांवर, चांगली डॉक्टर होईल ती "

" नक्कीच. पण आजकाल खूप struggle  आहे अरे . आपला सेट अप जुना आहे आणि आई बाबा नि खूप नाव करून ठेवलाय.  म्हणून खूप शिकायला मिळतंय "

 "अग, आई बाबा तरी खूप नंतर. खर तर आजी सांगते कि आजोबा आणि तिने जेव्हा दवाखाना सुरु केला न तेव्हा सुरवातीला खूप त्रास झाला. त्या काळी पण आजी डॉक्टर होती आणि नंतर माझा काका. तसा लवकर गेला तो पण मला थोडा थोडा आठवतोय. बाबाला तर डॉक्टर व्हायचे  नव्हते, पण काका त्याचा रोल  मोडेल म्हणून तो झाला डॉक्टर. आणि आई तर  हुशार पण तिची परिस्थिती पण बेताची होती. आमच्या हॉस्पिटले मध्ये तिचा चुलत भाऊ होता  admin ला. काकाचा मित्र तो. काकाला कळले कि आई खूप हुशार आहे आणि तिला डॉक्टर व्हायचे आहे. त्याला अगदी बहिणी सारखी ती म्हणून मग काका नि माझ्या आजी आजोबाना सांगितले आणि तिचा मेडिकल चा खर्च केला सगळा. मग हॉस्पिटल  मध्ये ती जोइन झाली आणि बाबाचे आणि तिचे जमले . आणि मग काय, आपली सारखाच , शुभ मंगल सावधान. मग काही वर्षात काका गेला आणि त्या धक्क्याने आजोबा पण. जावू दे. तुला तर सगळे सांगितले न आजीनी परवा "

"हो रे, सांगितले. माहितीये मला सगळे आणि माझ्या साठी ओके आहे सगळे त्यात काय."

"गुड. बर चल तुझ्यासाठी जर खरेदी करू "

अनु आणि आकाश नि बरीच खरेदी केली.  अनु नि आठवणीने इरा साठी पण घेतले बघून आकाशाला बरे वाटले. सकाळ पेक्षा त्याचा मूड बरा होता.  पण काही वेळेच. जाता जाता अनु म्हणालीच 

"अरे, तू उद्या आहेस न.  मग येतोस का सकाळी, मी माझी वेळ  सांभाळून तुला कळवते हवे तर "

"नाही, उद्या नको.  मला इरा आणि निमिष दोघांना भेटायचे  आहे.  मला त्यांना पण वेळ दिला पाहिजे "

"अरे पण, ते काय असायचे कि नेहमी तुझ्या सोबत  इतके दिवस लहान असल्या पासून.  हवे तर आपण सगळे एकत्र जावू "

"नको, मला फक्त त्यांना भेटायचे आहे,  तुला कसा भेटलो न तसाच.  आणि एकत्र असायचे म्हणशील तर आत आपण सुद्धा आहोतच कि इतर जन्मभर "

"अरे पण, आई म्हणत होत्या कि  हॉस्पिटलची अजून जबाबदारी येयील तुझ्यावर मग तुला वेळ नाही मिळणार, म्हणून मग "

"असू दे.  त्यातूनहि जमले तर थोडा वेळ आपण सगळे जावू बाहेर आणि हो या पुढे प्लीज मला जे काय असेल ते सांगा तुम्ही लोक. हे रूम चे जे काही आहे ते काय मला पटले नाहीये "

"ठीक आहे.  मग सांग तूच, इराला कि आम्हाला ती रूम नकोय "

"मी असे म्हणालो नाहीये.  मी फक्त इतकाच म्हणतोय कि मला पण  सांगत चला  इतकच. आणि पाहिले मी इराला  झापणार आहे.  फार मोठी झाल्या सारखी वागते ती आणि तुम्ही तिला खत पाणी घालताय.  जावू दे. भेटू उद्या जमले तर "

" बाय "

आकाशला बाकी काही प्रोब्लेम नव्हता, पण अनु उगाच चिडली आणि म्हणाली कि सांग  आम्हाला ती रूम नकोय. इरा पण हट्टी  आहे, पण आईला आणि अनु ला कळायला हवे कि ती तिची रूम आहे.

आज्जी च्या रूमच्या  शेजारची आणि वेगळी  रूम हवी म्हणून गोंधळ घातला होता पोरीने लहान पणी. आणि मग तिला कधी कधी एकटे वाटायचे किंवा भीती वाटली तर मी जायचो त्या रूम मध्ये. मग हळू हळू शिफ्टच झालो मी पण तिथे. लहानपणीच्या किती आठवणी, खेळणी, पुस्तके सारे काही जपून ठेवले होते त्या रूम मध्ये आपण. माझे लग्न ठरल्यावर इरा म्हणाली पण, कि आपली दोघांच्या मुलांसाठी आपण हि खोली राखून ठेवू नंतर, या खोली मधले बालपण जपायचे आहे मला. कसली आवडली होती मला तिची कल्पना. आणि अनुला  वाटले हि खोली माझी. माझी नाही,  इराची होती; किंवा आमच्या दोघांची होती ती.  एक क्षणात ती द्यायला इरा तयार झाली.  मला न विचारता, सांगता. तिचे त्या खोली बद्दलचे स्वप्न, मला नाही जपता आले. असे कसे होवू शकते? भावंडामध्ये  सगळ्या गोष्टींची वाटणी नसते , हे तुला - हे मला अशी. ती खोली आमच्या दोघांची होती  आणि म्हणूनच मला ती माझ्या एकट्याचा वाट्याला नको होती. जसे आपण आई बाबा, आजी आजोबा त्यांचे प्रेम आणि आठवणी नाही वाटून घेवू शकत,  तसच हे पण. इराचे किती प्रेम आहे आपल्यावर आणि मन पण किती मोठे आहे . 

आकाश घरी पोचला तरी  या एका छोट्या गोष्टीनी त्याचे मन उदास होते आणि इरा नव्हती तर आणखीनच उदास होते.  तो तिच्या नव्या रूम मध्ये राहत होता सध्या. हि पण रूम छान होती \, तसे तर त्यांचे घरच छान होते . पण आकाश येणार म्हणून तिने त्याचं आवडीची फुले रूम मध्ये ठेवली होती . तो सहज रूम मध्ये पुस्तके उलटी-पालटी  करत होता आणि त्याला औषधाची लिस्ट पडलेली दिसली,  वर इराचे नाव होते . विनिता मावशीकडून औषधे घेतली हिने , काय झाले होते? मागच्या  महिन्यात फोन वर एक दिवस आड बोलायची, आई पण काही नाही बोलली आणि इरापण आणि अनु पण . न राहवून त्याने विनिता मावशीला फोन केला 

"काय ग कशी आहेस?"

"बरेच दिवसांनी आठवण झाली तुला. आता काय बायको येणार म्हणजे आम्हाला सुट्टी "

"असे नाही ग  आणि काय ग तू स्वतचे क्लिनिक सुरु केलस का "

"हो रे.  म्हणजे संध्याकाळी घरीच जरा.  हॉस्पिटलमध्ये फक्त सकाळीच जाते मी.  होत नाही आता मला तितकसे  आणि किती दिवस कष्ट करायचे? नव्या लोकांना संधी नको  द्यायला "

"म्हणजे? आणि मला कुणीच नाही बोलले हे.  अरे काय चालले हे? आलाय पासुन नवीन नवीन काही तरी "

"अरे तसे काही नाही, मला जर कंटाळा आला आहे.  तुझी आई तर मला सोडायलाच  तयार नव्हती  म्हणून सकाळी यायचे असे ठरलाय . अरे नोकरी करणाऱ्याला retirement असते, आम्हाला काय. म्हणून मीच ठरवलंय आणि अरे मी संध्यकाळी फक्त ठराविक लोकांना  कन्सल्ट करते.  ज्यांना बाहेर परवडत नाही त्यांना."

"आणि इराला पण का? काही औषधा ची यादी दिसली , म्हणून विचारतोय "

"अरे काही विशेष  नाही . तिला जर ३-४ दिवस ताप होता म्हणून आली माझ्याकडे. मला म्हणाली घरचे डॉक्टर नकोत.  औषधांचा आणि पथ्याचा मारा करतात.  त्या पेक्षा तू बरी, डॉक्टर लांब असेल तर जरा बरे असते, नाही तर मला रूम च्या बाहेर पण पडता यायचे नाही. काही नाही रे , दगदग आणि जर बोर झाली असेल.  तू नाहीस , आता आई असते तुझी; पण आता तुझ्या लग्नाची  तारीख पण ठरेल मग तिची पण गडबड असते रे आणि हिला तरी कुठे वेळ असतो, अभ्यास , मित्र मैत्रिणी. तरी निमिष आहे इथेच म्हणून बरे आहे म्हणाली. अरे रूम बदलली, तर सवय नाहीये म्हणून जर झोप झाली नाही असे म्हणत होती. काळजीच काहीच नाही. "

" पण तरी मला सांगायचं न तिने फोन वर. रोज काय भाजी खाल्ली ते सुद्धा  सांगते आणि हे "

"अरे उगाच तुला काळजी म्हणून नसेल बोलली. इतकच. आता ओरडू नको तिला "

"नाही ग ! आणि ओरडायला भेटू तर दे "

आकशाला आल्यापासून अस्वस्थ वाटावे अश्याच घटना होत्या सगळ्या. निमिष पण बोलला नाही आपल्याला काहीच. निमिषला सांगतो या पोरीवर लक्ष ठेवायला अधून मधून आणि आईला पण सांगायला पाहिजे कि इतके दिवस मी होतो आणि आजी पण होती सो तशी गरज भासली नाही . म्हणजे आईचे पण लक्ष असायचे पण तिला रोज बारीक सारीक गोष्टी नाही बघायला लागायच्या. पण आता मी पण नाहीये इथे आणि माझे लग्न ठरलाय तर एवढे त्याच्याच मागे लागण्यासारखे काय आहे त्याच्या. इरा हुशार आहे , समंजस आहे म्हणून ठीक.  पण तरी थोडे लक्ष नको का तिच्याकडे. ती मुलगी बडबड खूप करेल पण त्रास असेल कसला तर कुणाला कळायचा नाही अगदी आईला सुद्धा सांगणार नाही. या सगळ्या विचारातच आकाशला झोप लागली.  

"दादू उठ, चहा केलाय मी.  लवकर उठ "

"इरा, तू कधी आलीस आणि मला न सांगता का गेलीस काल तू ?"

"स्टोरी आहे मोठी.  नंतर बोलू, तुझा लाडका निमिष पण येतोय आता इकडच. मी आवरते  "

"इरा, एक मिनिट.  मला खूप विचारायचे आहे तुला "

"अभी के अभी ? चहा पिताना नाही का चालणार ?"

"नाही. आताच "

"हे बघ, काल  जाणे  खरच गरजेचे होते आणि रूम बद्दल म्हणशील तर, मला वाटले ते मी केले. इतका अधिकार आहे मला या घरात.  आता हा विषय नको , "

"आणि आजारी होतीस त्याचे काय?"

"त्याचे काय, औषध घेतले बरी झाले आणि तुला नाही सांगितले कारण उगाच कशाला तुला त्रास , तू  इकडे आला असतास पळत "

"मग त्यात काय झाले,  यायला नकॊ गरज असेल तर "

' हो पण, गरज सगळ्यांना असेते न,  आईला , बाबांना , अनुलासुद्धा; तेव्हा नाही तू येत हातातले काम टाकून "

"इरा, काही तरी काय.  मी प्रत्येक खेपेस त्यांच्यासाठी पण आलोय ना. पण तुझ्या बाबतीत जेव्हा मला वाटेल माझी गरज आहे तेव्हा मी येणार.  मग बाकीच्या लोकांना, अगदी तुला सुद्धा ती गरज नाही असे वाटले तरी. एक लक्षात ठेव इरा , मी फक्त भाऊ नाहीये तुझा.  माझ्या पासून काही लपवायचे नाही कधीच. कसे सांगू मी तुला ?"

"अरे हो, कळले! नाही होणार आता असे.  पण आवर निमिष येयील आणि अनु सुद्धा "

"तिला का बोलवले आहेस?  असू दे . "

इरा आवरून खाली आली, अनु , निमिष आणि आकाश गप्पा मारत होते . 

"इरा किती गोड दिसातीयेस"- अनु 

"मस्का बाजी!! अरे नवऱ्याची बहिण, महत्वाची बाबा. काय म्हणा हा अनुवहिनी , तुम्ही हुशार खऱ्या "- निमिष 

"गप रे निमिष, उगाच काय ?"- इरा 

"इरा, एक विचारू का ग ? मी आणलेले  ते कानातले तू घालत नाहीस का आता. अग , अनुला तसलेच आणायचं विचार आहे माझा मुंबईहून , म्हणून लक्षात आले.  outdated  आहेत ते आता म्हणून वापरत नाहीयेस का?"

"नाही रे, म्हणजे आहेत ते कुठे तरी असेच. लक्षात नाही आता. शोधून ठेवते "

"एक मिनिट इरा, ते किती महाग आहेत माहितीये न तुला आणि तू असे कुठे पण ठेवणारी नाहोयेस "- निमिष 

"निमिष, तू यात पडू नको हा उगाच, मी आणि माझा भाऊ बघून घेवू काय असेल ते "- इरा 

ते चौघे  बाहेर पडले.   या मुली काही तरी खरेदी करत होत्या आणि आकाश आणि निमिष कॉफी शॉप मध्ये बसून होते. 

"आकाश, तुला एक सांगू. मला असे वाटतय कि ते कानातले अनुकडे आहेत. खरे तर माझ्या लक्षात नसते आले पण मध्ये एकदा, मी आणि इरा असाच बाहेर आलो होते आणि अनु भेटली,  तर इरा तिला म्हणाली कि तुला छान दिसतात बघ हे इरिंग. मला तेव्हा  इतके काही लक्षात नाही आले . मी इराला नंतर विचारला तर म्हणाली कि अरे परवा अनु आली होती तेव्हा गप्पा सुरु होत्या, गिफ्ट्स वगिरे.  तेव्हा ती इराला म्हणाली कि तुझी कडे क्लासी  असते सगळे , मस्त आणतेस तू. तर इरा तिला म्हणाली कि अग मला तर आवड पण नाहीये पण आधी आईची आणि नंतर आकाशची हौस. तुला काही हवे असले तर घे यातले. मग अनुला त्या earrings आवडल्या आणि इरानि   देवून टाकल्या   "

 "मग मला का नाही सांगितले? म्हणजे मगाशी विषय निघाला तेव्हा पण आणि काल  माझे अनुचे बोलणे झाले झाले तेव्हा पण अनुनि काहीच नाही सांगितले आणि अनुला काय कमी आहे रे? एकुलती एक आहे ती. मला माहितीये कि तिला पैशाचे काही नाही विशेष ."

"हो ते मात्र आहे, ती तशी नाहीये . पण अरे फारच आवडले असेल आणि इरानि दिले न आपणहून मग ?"

"अरे पण का?  मी आणले होते न तिच्यसा

ठी. मी आईला पण हेच म्हणतोय कि जे इराचे आहे ते इराचे  आहे आणि जे अनुचे ते अनुचे "

"आणि तू?"

"मी अनुच होणारा नवरा, सहजीवी आहे आणि इराचा भाऊ आणि बरच  काही आणि विचारले नाहीयेस पण सांगतो.  मी अनुवर कधीच अन्याय नाही केलाय इरामुळे किंवा तुझ्यामुळे. रूम किंवा कानातले किंवा हॉस्पिटल या मधले जे काही झालाय त्यात माझी काहीच हरकत नाहीये. फक्त हे सगळे माझ्यापासून लपवले याचा त्रास होतोय मला. आई नि लपवले आणि इरानि पण , आणि सगळ्यात महत्वाचे म्हणजे अनुनि. मला नाही आवडत लपवा छपवी आणि विषय निघाल्यावर  पण तिने सांगू नये? एक सांगू, जेव्हा लोक जाणून बुजून एखादी गोष्ट करतात आणि जेव्हा त्यांना त्याचा गिल्ट  वाटतो न तेव्हाच ती लपवतात. मला वाटले इराला तिची स्पेस हवीये , खर तर तीच माझ्या साठी स्पेस तयार करतीये आणि जपातीये आणि ते करताना ती मला ते कळू देत नाहीये.  आणि अनु नि काही मागितले आणि इरा नि दिले तर कदाचित  मला आवडणार नाही आणि मी आणि अनु मध्ये वाद होतील म्हणून मला टाळणे हे इराचे  गिल्ट. हे रूम आणि इरिंग चे अनुनि कसे काय स्वीकारले , कदाचित या सगळ्यावर,  घर , हॉस्पिटल आणि माझ्यावर तिचा जास्त हक्क आहे आता, हे दाखवताना ती अशी वागतिये पण ते कदाचित तिला पण पटत नसावे, म्हणून अनुचे गिल्ट. पण आईचे काय ?  तिच्या वर तर इराच हक्क आहे न अनु पेक्षा, अगदी तिच्याच भाषेत बोलायचे तर. आणि बाबा न बरे चालतंय हे सगळे . गोष्टी छोट्या च आहेत; पण मला त्या वेगळ्या दिसत आहेत 

आई बाबा न तर कसलच गिल्ट  नाहीये.  मग मला का नाही सांगत हे सगळे , त्यांना कसले गिल्ट  आहे?

kramash: