mywordsmyworld

#shortstory #लघुकथा भातकुली वंश परंपरागत असलेली आमची आजोळची भातकुली कोणाकडे आहे, हे शोध कार्य माझ्या अंगावर येवून पडले होते. माझी भाची अनु, 3 वर्षाची झलिये आणि तिच्या सोबत नवीन नवीन खेळ खेळणे  हा  माझा छंद. माझ्या काका आजोबांकडे , आजोळी एक पितळी भातुकली होती,. तिंची मला आठवण झाली . अनु साठी विचारवी म्हणून मी फ़ोन केला ; पण आता नक्की कुणापाशी आहे हे काहि नक्की कळले नाही. भगीरथ प्रयत्नन्ति शोध लागला. अश्विनी, माझी चुलत आत्ये बहिण, भातकुली ची सद्य मालकिण. अश्विनीच्या दारवरची घंटी वाजवाली. इतक्या वर्षनि भेटल्या वर काय बोलेवे  या विचारात असतानाच  तिने दार उघडले "कोण , मीनू? किती वर्षानि ग. ये ग आत ये" हसतमुखाने , मीठी मारून तिने माझे स्वागत केले. काही काही स्पर्शाने काळाचे हिशेब लगेच मिटतात ना! " इकडे कसा दौरा? ' " तसे सहजच ग आशु. कशी आहेस तू?" " मी मस्त ग" आशु  माझी बहीण , अजुन तशीच होती, मनमोकळी, जिंदा दिल. हुशार तर  ती  होतीच लहानपणा पासून. उत्तम नोकरी  असणारी ,  स्वावलंबी, तडफदार  अन मायाळू.  इकडच्या...

#shortstory #tinytale #लघुकथा  तिला मी एकेरिच हाक मारते, आईला पण आपण एकेरिच बोलावतो की. एके दिवशी तिचे अहो आणि मी गप्पा मारत होतो.  मी सहज त्याना , त्यांच्या सहजीवना बद्दल विचारले  अहो म्हणाले, "चाळीस वर्ष झाली बघ लग्नाला, एकदा सुद्धा भांडण झाले नाही बर का आमचे.संसार अगदी सुखाचा झाला." ह्यामधे जरा अतिशोयक्ति आहे असे मला वाटले. चार दिवसांनी मी सहज तिला बोलता बोलता विचारले "इतके वर्ष संसार केलास तू. कशी गेली ग इतकी वर्षे? माझ्या आईला सतत अस वाटते की लग्नाआधीच आमचे एवढे वाद होतात, तर पुढे कसे निभावेल?. तुझे पण झाले असतीलच न वाद ? मग कस काय बाई इतकी वर्षे  हे नाते निभावले गेले ?" "सखी, अग वाद तिथे होतात जिथे संवाद असतो. आमच्यात नवरा बायकोचा संवाद कधीच नवता. असे समज की त्या काळाचे लिव इन." "म्हणजे?" " सगळ्याच गोष्टी सांगता नाही येत बयो. त्याना संसार नको होता, पण प्रवाह विरुद्ध पोहयचे ही  नव्हते. आणि हे सारे समजल्यावर, नात्यात बाहेर पडायच धाडस माझ्यात नव्हते. ते बावीस वर्षांचे, अन मी वय वर्ष वीस." "मग?" " म...

#shortstory #tinytale #womensday तो खुप चांगला, समंजस आहे हे त्याच्या बद्दलच सगळ्यांचे मत. अगदी तिला सुद्धा सहचर  म्हणून त्याची चांगली साथ होती.  तिची धावपळ होत असेल तेव्हा तो सगळ्या कामात मदत करायचा. त्याच्या चांगुल पणाचे कौतुक ऐकून ती सुखवायची. त्यांच्या आयुष्याचा नवा टप्पा नुकताच सुरु झाला होता, 8 महिन्याचे आई बाबा होते ते आता☺️ असाच एक दिवशी तो आला, "मी पुढच्या महिन्यात , 10 दिवसाच्या सहलीला जातोय. तुला तर महितिये, दर वर्षी मी फिरायला जातोच. It's my passion. मी तुझ्या सोबतीची सारी व्यवस्था केली आहे. आजच टिकिट बुक करतो मग" खर तर तिला सुद्धा कंटाळा आला होता. वर्क फ्रॉम होम म्हणजे सुद्धा घरिच दिवसभर. तिचे पण आई पण नविनच होते. त्यात त्याचे हे जाणे. तिला काय वाटले काय माहित, तिने ठरवले आज मनताले मनात नाही ठेवायाचे " तुझे जायचे ठरले तर ? आणि सोबतीचे म्हणशील तर मी करेन व्यवस्था." " काय झाले तुला एकदम? सगळे तर manage करतोय" " मान्य. पण खर सांगु, मला सतत हे ऐकायाचा कंटाळा आलाय. तू साधा वरण भात केलास तरी इतके कौतुक त्याचे की उगाचच उपकारचे ओझ...

#लघुकथा #shortstory #tinytale #freshstartofnewyear रोजच्या प्रमाणे 7 वाजता त्याला जाग आली. थोड़े ताणु न द्यावा असा विचार मनात आला पण क्षण भरच. आज घरिच दिवसभर, घर नुसते खायला उठेल. त्यातून सण असेल तर रिकाम पण जास्तच अंगावर येते. खुप दिवसांनी त्याला घराची आठवण झाली. अगदी काही वर्षा पूर्वी ची गोष्ट, पाडव्याचा दिवस आई साठी खास एकदम. पु ऱ्या तळ णे आणि श्रीखंड करायची जबाबदारी ह्याचीच. आईला मदत आणि याची हौस. त्याला वाटले असाच उठावे आणि जावे घरी. काय होईल ते होईल. गाड़ी काढली तर तासभरचा प्रवास. हे विचार त्याने पटकन झटकले मनातून. का जायचे आपण? जे काय झाले त्यात माझी तरि काय चुक होती ? मन मोठे विचित्र असते, एकदा आठवणी नी त्याचा ताबा घेतला की, ते हट्टी मुलासारखे वागते.हातातले खेलणे आणि मनताले आठव दोन्ही सोडता सोडावत नाहीत. त्याला कुणाशी तरि बोलावसे वाटत होते, तेवढ्यात फोन वाजला. जिवा भावाच्या माणसाला च ही तगमग उमगु शकते. इकडाच्या तिकडाच्या गप्पा झाल्यावर तीने सहज विचारले "घरची आठवण येते ना. अरे मग जा ना. आपल्याच घरी जायला कसला संकोच. कधी ना कधी तुलाच हे सारे मागे टाकावे लागणार आहे. भु...