कोजागिरी

ती आज घरीच होती. रोजच्या दगदगीतून थोडी सुटका, म्हणजे आज थोडी वेगळी गडबड इतकच. साधारण ८ वाजले होते रात्रीचे. दरवाज्यावरची बेल वाजली, तिला वाटलंच तो आला असेल. त्याला सुट्टी नव्हती, रोजच्या प्रमाणे तो आला असेल. आणि असे क्वचितच होते की आपण दार उघडतो त्याच्या साठी 
ती हातातले काम तसच टाकून दाराकडे धावली. तिने दार उघडले 
तो दारातून येतानाच एकदम काळजीने म्हणाला 
"काय ग, काय झाले एकदम?"
तिच्या डोळ्यातून घळा घळा पाणी वाहत होते. 
त्याला काही कळेचना , काय झाले असे अचानक
" काय ग , पार्टनर कि स्वामी कि हि वाट एकटीची ?"
"यातले काहीच नाही." ती म्हणाली
"मग?"
"काही नाही रे असच "
"असच म्हणजे?"
"चहा घेशील का आधी?"
"विषय बदलू नकोस, काय ते सांग पटकन, उगाच टांगती तलवार"
"तलवार नाही रे सूरी " - ती
"म्हणजे?"
"अरे, काही नाही. तुझी गम्मत केली आणि गंगा जमुना सुरु होत्या , कारण कांदा चिरत होते. कोजागिरी आहे ना , मग भेळ हवीच कि " ती हसत हसत म्हणाली, डोळ्यातून पाणी मात्र वाहतच होते
"हुश्श्य " त्याने निश्वास सोडला .
"कोजागिरीच्या शुभेच्छा !" - ती , तो आणि खिडकीतुन डोकावणाऱ्या चंद्राकडून
- शीतल
#sharadpournima #kojagiripornima #blog #marathi

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

मंगेश पाडगावकर: जगणे शिकवणारा कवी

Image
मंगेश पाडगावकर: जगणे शिकवणारा कवी आज कवी मंगेश पाडगावकर यांचे दुख:द निधन झाले. त्यांच्या कविता नेहमीच आपल्या मनात असतील आणि मंगेश पाडगावकर हि. अगदी लहानपणापासून मला कविता आवडायच्या, बालकवींची निर्झरास आणि औदुंबर तर मी पाठच केली होती. पण पहिल्यांदा कविता सोपी आणि जवळची वाटली जेव्हा "बोलगाणी" हातात पडले . सहज सोप्या वाटणारया कविता, परत परत वाचल्या आणि त्या मागे असणार विचार हि कळत गेला. सोपे आणि सहज वाटणारे लिखाण हे सगळ्यात अवघड. शब्दांना बोलके करणारी हि कविता मला भावली आणि पहिल्यांदा मला वाटले कि हे शब्द आपणही गुंफावे कि, बघू आपले शब्द बोलके होतात का. माझे पहिले स्फूर्तीस्थान म्हणून कवी पाडगावकर यांना माझ्या मनात विशेष स्थान आहे. माझ्या कित्येक पहिल्या वहिल्या कवितांवर वाट त्यांच्या खास शैलीची छाप आहे. त्यांची उंची गाठणे हे अशक्यच आहे. पण तरी जेव्हा माझी बहिण मला म्हणते कि (कधी कधी वैतागून), बोलगाणी सारखी झालीये, किंवा नेहमी सारखीच झालीय (म्हणजे मंगेश पाडगावकर यांचा छाप जाणवतोय), तेव्हा थोडे बरच वाटते. एक मात्र आहे, कि कविता वाचनाचे एक नव दालन आपल्यासाठी उघडे केले ते बापट...
Read more

Parv: An amazing reading experience

Image
Parv: An amazing reading experience Author : Shri S L Bhairappa/Marathi Translation : Mrs Uma Kulkarni /English : K. Raghavendra Rao      Generally, I do not share book or movie reviews, since art is so subjective. But some books are special and have an impact worth sharing. The book was recommended by many avid readers who knew my taste in reading which actually “anything” ! I have found Mahabharata  , an epic in true sense since it depicts whole spectrum of characteristics emotions and complications in all human relationships. The transition of values, morals throughout and merging-demerging of cultures is so rightly captured by Maharshee Vyas. A complicated Family tree indeed! I found it fascinating that whatever stories, characters being written today, are easily mapped to one of the threads in this epic. However, Parv is different and special in many ways. Shri. S L Bhairappa is not just telling a story, but interprets the action-reac...
Read more

खिडकीतला पाऊस आणि मी !!!!(Poem/Kavita/Mukta Chhand)

Image
खिडकीतला पाऊस  आणि मी !!!! किती सारी वर्षे झाली , मी पावसाला कधी दारातून , कधी खिडकीतून , कधी अंगणात भेटत होते आज मात्र गम्मत च झाली , मी खिडकीत होते , अन पाऊस माझ्या खिडकीतून डोकावत होता मी त्याच्याकडे आणि तो माझ्या कडे , हसत हसत बघत होता माझ्या सारखाच तो सुद्धा आठवांच्या सरीमध्ये जणू काही भिजत होता त्याचे स्फटिकासारखे थेंब मी हातावर झेलत होते , अन तो जणू माझ्या साठीच ते थेंब साठवत होता सारे होते आजूबाजूला , पण तरी मी गर्दीमध्ये एकटीच होते कारण आज चक्क पाऊसच माझ्या सवे बोलत होता इतके दिवस मी पावसला घरातून पहायाचे आज मात्र तो माझ्या कडे पाहत होता माझ्या सारखाच तो सुद्धा आठवांच्या सरीमध्ये जणू काही भिजत होता खूप दुरून आलोय मी आज , बरसणार आहे मनसोक्त मी म्हणाले पाहुण्यासारखा चार दिवस नाकी राहा राहा कि आमचे मन भरे पर्यंत अगदी मनमुक्त कशाला ग ? मी थांबलो जास्त वेळ , कि मगसगळी कडे चिकचिक होणार , चिखल किती झालाय इथे म्हणून तुझी ओली , भिजली चिडचिड होणार अरे असे कसे , तू तर हवासाच कि , चिडचिड झाली तर होवू दे पण थांबला नाहीस तर निर्झर आमचे कसे वाहणार नदी कशी स...
Read more